Nieuws

Pensioen is niet zo sexy, maar wel heel belangrijk

Sylvia Lourens: “Pensioen, begin er jong mee! Het is natuurlijk niet zo sexy en ik begrijp heel goed dat het niet je belangstelling heeft als je jong bent. Maar verdiep je al eens één keer per jaar in je financiële situatie, zo kom je een heel eind.”

Dat bibliotheken nu gesloten zijn, is een groot gemis

Sylvia Lourens is sinds maart vorig jaar bestuurder namens de pensioengerechtigden bij POB. Na 30 jaar werkzaam te zijn geweest bij Bibliotheek Kennemerwaard, weet zij als geen ander wat er speelt op de werkvloer. Nog altijd even bevlogen, vertelt ze over de waarde van bibliotheken voor onze samenleving. “Mensen hebben vaak helemaal niet door hoe groot de maatschappelijk waarde van bibliotheken eigenlijk is. Vroeger waren het leenfabrieken. Mede vanwege de digitalisering hebben bibliotheken de laatste jaren een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Ze spelen een grote rol in het ondersteunen van scholen bij leesbevordering. Daarnaast strijden ze tegen laaggeletterdheid. Ook is de bibliotheek voor veel mensen een ontmoetingsplek. Dat bibliotheken in deze coronatijd gesloten zijn, is dan ook een groot gemis!”

Een soepele overstap

Hoe is Sylvia dan in het bestuur van het POB terecht gekomen? “Vanuit een gezonde betrokkenheid, mag ik me graag overal mee bemoeien.” zegt ze lachend. “Zo was ik lid van de ondernemingsraad bij de bibliotheek en later ben ik lid geworden van de brancheraad van de FNV (voorheen het LAC, de Landelijke Adviescommissie). Dat is een groep die praat over de ontwikkelingen binnen alle bibliotheken in Nederland. Denk bijvoorbeeld aan de CAO.” Na een aantal jaren als afgevaardigde van deze groep in het verantwoordingsorgaan binnen het pensioenfonds te hebben gewerkt, werd ze gevraagd voor de functie van bestuurder. De bemoedigende reacties van de andere bestuursleden vormden het definitieve duwtje in haar rug om deze nieuwe uitdaging daadwerkelijk aan te gaan. Terugkijkend is ze er blij mee: “Eigenlijk verliep dit allemaal heel soepel en natuurlijk.”

Ik blijf me verwonderen

Wel kan ze zich enorm verwonderen over hoe dingen gaan. “Ik kom uit een sector waar we het niet breed hebben. De financiële wereld is wat dat betreft heel anders. Er gaat heel veel geld in om en daar kijk ik nog steeds met verbazing naar. In dat opzicht breng ik een stukje realiteitszin mee. Dan vraag ik me hardop af: weten we nog wel voor wie we dit doen?” Dat Sylvia haar achterban door en door kent, heeft zeker een rol gespeeld in haar benoeming. “Die 30 jaar bibliotheekervaring komen goed van pas bij de invulling van deze functie. Ik sta dicht bij de doelgroep. Net als een aantal collegabestuurders die nauwe contacten hebben ‘in het veld’.”

Tussen twee vuren in

Het is belangrijk dat de verschillende bestuurders elkaar aanvullen, met kennis en ervaring op verschillende vlakken. Ze legt uit: “Omdat we met onze zes bestuursleden niet zo’n groot bestuur zijn, zijn we op elkaar aangewezen. Ik vind dat we dat goed doen. We voeren goede gesprekken, we zijn open en eerlijk, alles is bespreekbaar.” De samenwerking met sociale partners (werkgeversorganisaties en vakbonden), verlopen soms minder soepel. Zeker wanneer partijen met verschillende inzichten tegenover elkaar komen te staan. “Wij moeten hun afspraken uitvoeren. Wanneer zij het niet met elkaar eens kunnen worden, zitten wij als het ware tussen twee vuren in.”

Verdiep je eens per jaar in je financiële situatie, dan kom je al een heel eind

Gevraagd naar een tip die ze aan de deelnemers wil meegeven, antwoord ze resoluut: “Begin er jong mee! Het onderwerp pensioen komt vaak pas in het vizier op het moment dat mensen er tegenaan gaan lopen, zo’n 5 of 10 jaar voor hun pensioenleeftijd. Als je dan nog iets wil doen, iets wil opbouwen, dan ben je er eigenlijk al te laat mee.” Ze vervolgt: “Pensioen is natuurlijk niet zo sexy en ik begrijp heel goed dat het niet je belangstelling heeft als je jong bent. Dat herken ik ook van toen ikzelf jong was. Maar verdiep je al eens één keer per jaar in je financiële situatie. Vraag je eens af hoeveel je nodig hebt straks. En of je dat dan ook te besteden hebt. Zo kom je al een heel eind.”